Wskaźnik masy ciała, niedrożność przepływu powietrza, duszność i indeks wydolności wysiłkowej w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc cd

Najpierw zastosowaliśmy model empiryczny: dla każdej wartości progowej FEV1 dystans szedł w ciągu sześciu minut, a wynik na skali duszności MMRC pokazanej w Tabeli 2, pacjenci otrzymywali punkty od 0 (najniższa wartość) do 3 (maksymalna wartość) . W przypadku wskaźnika masy ciała wartości wynosiły 0 lub 1, ze względu na wyjątkową zależność między wskaźnikiem masy ciała a przeżyciem opisanym powyżej. Dodano punkty za każdą zmienną, tak że indeks BODE wynosił od 0 do 10 punktów, przy czym wyższe wyniki wskazywały na większe ryzyko śmierci. W analizie eksploracyjnej do różnych składników indeksu BODE przypisano różne wagi, bez odpowiedniego wzrostu wartości predykcyjnej. Protokół badania
W kohorcie pacjenci byli oceniani za pomocą indeksu BODE w ciągu sześciu tygodni po przyjęciu i byli widziani co trzy do sześciu miesięcy przez co najmniej dwa lata lub do śmierci. Pacjent i rodzina skontaktowali się, jeśli pacjent nie wrócił na wizytę. Zgon z jakiejkolwiek przyczyny i ze szczególnych przyczyn oddechowych został zarejestrowany. Przyczyna śmierci została określona przez badaczy w każdym miejscu po przejrzeniu dokumentacji medycznej i aktu zgonu.
Analiza statystyczna
Dane dla zmiennych ciągłych przedstawiono jako średnie . SD. Porównanie pomiędzy trzema krajami zostało zakończone z wykorzystaniem jednostronnej analizy wariancji. Różnice pomiędzy osobami, które przeżyły, a osobami, które nie przeżyły, w zmiennych funkcji płucnych i inne istotne cechy ustalono za pomocą testów t dla niezależnych próbek. Aby ocenić zdolność indeksu BODE do przewidywania ryzyka zgonu, przeprowadziliśmy analizy regresji proporcjonalnego hazardu Coxa. 27 Oceniliśmy współczynnik hazardu, 95-procentowy przedział ufności i wartość P dla wyniku BODE, przed i po korekcie o współistnienie. warunki mierzone za pomocą wskaźnika Charlsona. Powtórzyliśmy te analizy, używając indeksu BODE jako predyktora zainteresowania w postaci zmiennej fikcyjnej, używając pierwszego kwartylu jako grupy odniesienia. Analizy te pozwoliły oszacować ryzyko podobne do tych uzyskanych z analiz wykorzystujących wynik BODE jako zmienną ciągłą. Dlatego koncentrujemy naszą prezentację na charakterystyce predykcyjnej indeksu BODE i prezentujemy jedynie dwuwartościowe wyniki przeżycia według kwartylów indeksu BODE w analizie Kaplana-Meiera. Istotność statystyczną oceniano za pomocą testu log-rank. Przeprowadziliśmy także dwuwymiarową analizę na etapie POChP zgodnie z zatwierdzonym systemem klasyfikacji amerykańskiego Towarzystwa Thoracic.3
W analizie regresji Coxa oceniliśmy wiarygodność modelu z indeksem masy ciała, stopniem obturacji i duszności przepływu powietrza oraz oceną wydolności wysiłkowej jako predyktorem czasu do śmierci, obliczając wartości początkowe z użyciem pełnej próbki dla zagrożenia. współczynnik i 95-procentowy przedział ufności (zgodnie z metodą percentyla). Takie podejście ma tę zaletę, że nie wymaga dzielenia danych na podgrupy i jest bardziej precyzyjne niż metody alternatywne, takie jak walidacja krzyżowa.
Na koniec, aby ustalić, o ile dokładniejszy jest indeks BODE niż sam FEV1, obliczono statystyki C29 dla modelu zawierającego FEV1 lub wynik BODE jako jedyną zmienną niezależną
[przypisy: buprenorfina, wdrożenia magento, agaricus ]
[przypisy: przesycanie aluminium, adapalen, anastrozol ]
[patrz też: zespół pancoasta, fizjokursy, ból brzucha we wczesnej ciąży ]