Sekwencyjne terapie proliferacyjnego zapalenia nerek ad

Pacjenci spełniający kryteria diagnostyczne tocznia rumieniowatego układowego według Amerykańskiego Towarzystwa Reumatycznego12, którzy przeszli biopsję nerki, zostali przebadani, aby zidentyfikować osoby, które ukończyły 18 lat i które otrzymały histologiczną diagnozę proliferacyjnego toczniowego zapalenia nerek (III klasa WHO, IV lub Vb). Kryterium wykluczającym był klirens kreatyniny, który był stale mniejszy niż 20 ml na minutę, jakakolwiek klinicznie istotna infekcja, ciąża, przyjmowanie więcej niż siedmiu dawek dożylnego cyklofosfamidu lub otrzymywanie azatiopryny dłużej niż osiem tygodni. Instytucjonalna komisja ds. Badań ludzkich zatwierdziła badanie, a pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich pacjentów. Próbki pobrane z biopsji nerkowej zbadano za pomocą światła, immunofluorescencji i mikroskopii elektronowej i zaklasyfikowano zgodnie z klasyfikacją WHO13 przez dwóch patologów nerkowych, którzy nie byli świadomi leczenia pacjenta. Jeden z patologów oszacował wskaźniki aktywności i przewlekłości według systemu punktacji Pollak i wsp., 14 zmodyfikowanego przez Austina i wsp.15.
Protokoły immunosupresyjne
Terapia indukcyjna składała się z maksymalnie siedmiu miesięcznych bolusów dożylnego cyklofosfamidu (0,5 do 1,0 g na metr kwadratowy powierzchni ciała, w celu indukcji nadirowej liczby leukocytów nie mniejszej niż 2000 komórek na milimetr sześcienny) i kortykosteroidów. Po indukcji pacjentów losowo przydzielano w kolejności zapisów za pomocą zaklejonych kopert (podzielonych na dwie grupy: czarnych i innych pacjentów) na jeden z trzech schematów leczenia podtrzymującego: 0,5 do 1,0 g dożylnego cyklofosfamidu (Cytoxan, Bristol -Myers Squibb) na metr kwadratowy co trzy miesiące, do 3 mg doustnego azatioprynu na kilogram masy ciała na dzień i 500 do 3000 mg doustnego mykofenolanu mofetylu (CellCept, Roche) na dzień, z dawką dostosowaną do zminimalizowania układu pokarmowego. działania niepożądane i utrzymanie liczby leukocytów nie mniejszej niż 2000 komórek na milimetr sześcienny. Wszyscy pacjenci otrzymujący cyklofosfamid otrzymali również mesna (Mesnex, Bristol-Myers Sąuibb), aby zapobiec krwotocznemu zapaleniu pęcherza i choremu granisetronu (Kytril, GlaxoSmithKline), aby zapobiec nudnościom i wymiotom.
Wszystkie trzy grupy otrzymywały podtrzymujące leczenie immunosupresyjne doustnym prednizonem (do 0,5 mg na kilogram dziennie) lub równoważnym kortykosteroidem przez okres od jednego do trzech lat. Leczenie podtrzymujące leczenie immunosupresyjne zostało przerwane w przypadku utrzymującej się leukopenii (liczba białych krwinek poniżej 2000 na milimetr sześcienny), ciąży, ciężkiego zaburzenia żołądkowo-jelitowego, utrzymującego się podwyższania poziomu enzymów wątrobowych do ponad trzykrotności górnej granicy prawidłowego zakresu, ciężka sepsa lub odmowa kontynuacji pacjenta.
Następujące badania były wykonywane co miesiąc podczas terapii indukcyjnej i raz na kwartał podczas leczenia podtrzymującego: pomiar stężenia kreatyniny w surowicy, stężenia azotu mocznikowego we krwi, albuminy i poziomów enzymów wątrobowych; pełną morfologię od 7 do 14 dni po impulsie cyklofosfamidowym; analiza moczu; pomiar poziomów białka i kreatyniny w 24-godzinnych zbiorach moczu lub losowo obliczanie stosunku białka do kreatyniny w moczu; i pomiar przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), przeciwciał przeciwko dwuniciowemu DNA, dopełniacz C3 i C4 oraz przeciwciał antykardiolipinowych (w stosownych przypadkach)
[podobne: bromazepam, atropina, monoderma ]
[patrz też: donepezil, hurtownia torebek, Opalescence ]
[więcej w: europol wągrowiec, wegarnik zielona góra, hipokrates zabrze ]