Sekwencyjne terapie proliferacyjnego zapalenia nerek ad 6

Po 10 miesiącach leczenia mykofenolanem mofetilem leczenie zmieniono na metotreksat z powodu powolnej reakcji nekrotycznego zapalenia naczyń tkanek miękkich, a pacjent zmarł 5 miesięcy później. Podczas leczenia podtrzymującego u 5 pacjentów wystąpiła przewlekła niewydolność nerek: trzy w grupie otrzymującej cyklofosfamid i po jednej w grupie azatiopryny i mykofenolanu mofetylu. W ostatnim stadium choroby nerek wystąpił u jednego pacjenta po zaledwie dwóch tygodniach leczenia mykofenolanem mofetylu. Poziom kreatyniny w surowicy podwoił się u dwóch pacjentów w grupie cyklofosfamidu, a następnie rozwinęła się choroba nerek w końcowym stadium. Pozostali dwaj pacjenci (jeden w grupie cyklofosfamidowej i jeden w azatioprynie) mieli utrzymujące się podwojenie poziomu kreatyniny w surowicy.
Rysunek 1. Rycina 1. Szacunki Kaplan-Meier dotyczące przeżycia pacjenta. Rycina 2. Rycina 2. Szacunki Kaplan-Meier z bezterminowego przetrwania. Wskaźnik przeżycia pacjentów był wyższy wśród pacjentów z grupy azatioprynę niż wśród pacjentów z grupy cyklofosfamidu (p = 0,02) (ryc. 1). Skumulowana stopa przeżycia nerek była podobna wśród trzech grup (74 procent w grupie dożylnej cyklofosfamidu, 80 procent w grupie azatiopryny i 95 procent w grupie mykofenolanu mofetylu). Współczynnik przeżycia wolny od zdarzeń dla złożonego punktu końcowego zgonu lub przewlekłej niewydolności nerek był wyższy w grupach azatiopryny i mykofenolanu mofetylu niż w grupie cyklofosfamidowej (odpowiednio P = 0,009 i P = 0,05) (Figura 2).
Dodatkowe punkty końcowe
Nawrót nerek
Rycina 3. Rycina 3. Szacunki Kaplana-Meiera z przeżycia wolnego od nawrotów. Podczas leczenia podtrzymującego 17 pacjentów miało nawrót (8 w grupie cyklofosfamidowej, 6 w azatioprynie, a 3 w grupie mykofenolanu mofetylu). Wszyscy 17 pacjentów mieli podwojenie stosunku białko w moczu: kreatynina. Stopień przeżycia wolnego od nawrotów był wyższy w grupie mykofenolanu mofetylu niż w grupie cyklofosfamidowej (p = 0,02) (ryc. 3). Sześć z 17 nawrotów było nefrytowych, ze wzrostem poziomu kreatyniny w surowicy wynoszącym co najmniej 50 procent przez ponad miesiąc (3 nawroty w grupie cyklofosfamidowej, 2 w grupie azatiopryny i w grupie mykofenolanu mofetylu).
Zdarzenia niepożądane
Tabela 3. Tabela 3. Wskaźniki braku miesiączki, infekcji i innych zdarzeń niepożądanych podczas terapii podtrzymującej. Skumulowane prawdopodobieństwo, że hospitalizacja nie będzie wymagana (z wykluczeniem wyboru z wyboru) było niższe w grupie otrzymującej cyklofosfamid niż w grupie otrzymującej azatioprynę (P = 0,03) lub grupa mykofenolanu mofetylu (P = 0,007) podczas leczenia podtrzymującego. Stawka wynosiła 10 dni w szpitalu na pacjenta rocznie w grupie cyklofosfamidu, w porównaniu z tylko dniem szpitalnym na pacjenta rocznie w każdej z dwóch pozostałych grup. Częstość występowania trwałego braku miesiączki w grupie otrzymującej cyklofosfamid była znacznie większa niż w grupie mykofenolanu mofetylu lub azatioprynu (tabela 3). Pacjenci losowo przypisani do grupy cyklofosfamidu mieli istotnie wyższą całkowitą liczbę zakażeń i poważnych zakażeń (zapalenie płuc, posocznicę i zapalenie opon mózgowych) niż pacjenci z pozostałych dwóch grup
[przypisy: bimatoprost, cefepim, alprazolam ]
[hasła pokrewne: przesycanie aluminium, tribusteron, Rekrutacja it, rekrutacja specjalistów it, doradztwo personalne it ]
[hasła pokrewne: zsr kijany, hipnoza sosnowiec, elgal płock ]