Leczenie podtrzymujące Infliximabem w celu udrażniania choroby Leśniowskiego-Crohna czesc 4

Pozostałych 87 pacjentów, którzy nie mieli początkowej odpowiedzi na podanie infliksymabu, byli również losowo przydzielani do grupy otrzymującej placebo (44 pacjentów) lub do grupy leczonej infliksymabem (43 pacjentów). Podstawowa charakterystyka pacjentów, którzy zostali sklasyfikowani jako odpowiadający podczas randomizacji, była podobna do tej u pacjentów zaklasyfikowanych jako bez odpowiedzi (Tabela 1). Początek odpowiedzi był szybki, ze wzrostem odsetka odpowiedzi po każdym z trzech wlewów indukcyjnych. Przed randomizacją całkowitą odpowiedź obserwowano u 31 procent pacjentów (95 z 306) w 2. tygodniu, 43 procent (130 z 305, pacjent przerwało leczenie przed trzecią dawką) w tygodniu 6 i 48 procent (147 z 305) w tygodniu 14. Skuteczność
Pacjenci z odpowiedzią
Ryc. 2. Ryc. 2. Czas do utraty odpowiedzi u pacjentów z odpowiedzią po losowaniu (panel A) i procent pacjentów z pełną odpowiedzią podczas każdej wizyty u pacjentów z odpowiedzią przy losowaniu (panel B). Pełna odpowiedź została zdefiniowana przez brak przetok odpływowych.
Wśród pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź w czasie randomizacji, ci, którzy zostali poddani leczeniu podtrzymującym infliksymabem, mieli znacznie dłuższy czas na utratę odpowiedzi niż ci, którzy otrzymali placebo (P <0,001) (Figura 2A). Po randomizacji mediana czasu do wystąpienia utraty odpowiedzi wyniosła 14 tygodni w grupie przyjmującej placebo, w porównaniu z ponad 40 tygodniami w grupie leczenia infliksymabem. Ogółem 61 pacjentów (62 procent) w grupie otrzymującej placebo miało utratę odpowiedzi, w porównaniu z 40 pacjentami (42 procent) w grupie leczenia infliksymabem. W obu grupach najczęściej spotykanym kryterium dla utraty odpowiedzi była potrzeba zmiany leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna (38% grupy placebo i 25% grupy leczonej infliksymabem) - głównie antybiotyków lub kortykosteroidów - przez ponowne wystąpienie przetok (odpowiednio 22% i 16%). Jeden pacjent z grupy leczonej infliksymabem wymagał operacji - resekcji jelita cienkiego w 340. dniu - a jeden z pacjentów w grupie przyjmującej placebo zaprzestał stosowania badanego leku z powodu braku skuteczności.
W 54. tygodniu u 23% pacjentów w grupie otrzymującej placebo wciąż utrzymywała się odpowiedź (23 z 98) w porównaniu z 46% pacjentów w grupie leczenia podtrzymującego infliksymabem (42 z 91, P = 0,001). W wielowymiarowym modelu regresji, brak cech linii bazowej był niezależnym czynnikiem predykcyjnym trwałej odpowiedzi w 54. tygodniu. W 54. tygodniu 19 procent pacjentów w grupie otrzymującej placebo miało pełną odpowiedź (19 z 98) w porównaniu z 36 procentami pacjentów w grupie leczenia podtrzymującego infliksymabem (33 z 91, P = 0,009) (Figura 2B).
Wśród pacjentów, którzy mieli odpowiedź w czasie randomizacji i którzy mieli wskaźnik wyjściowej aktywności choroby Leśniowskiego-Crohna wynoszący 220 lub więcej, 6 procent pacjentów w grupie otrzymującej placebo miało odpowiedź na aktywność choroby w 54. tygodniu (2 31), w porównaniu z 36% pacjentów w grupie leczonej infliksymabem (12 z 33, P = 0,004). Spośród wszystkich randomizowanych pacjentów mediana spadku od wartości wyjściowej w tygodniach 30 i 54 wynosiła odpowiednio 16 i 15 w grupie otrzymującej placebo, a 42 i 40 w grupie podtrzymującej infliksymab (P = 0,004 i P = 0,04 dla porównań między grupami odpowiednio w tygodniach 30 i 54)
[hasła pokrewne: noni, bimatoprost, klimakterium ]
[podobne: wdrożenia magento, adapalen, anastrozol ]
[przypisy: worykonazol, bóle brzucha icd 10, galaktyka starachowice ]